دیدار مرجع عالیقدر تشیع حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) با سفیر فلسطین در عراق اقای دکتر أحمد عقل وهیئت همراه

دیدار مرجع عالیقدر تشیع حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) با سفیر فلسطین در عراق اقای دکتر أحمد عقل وهیئت همراه
۱۳۹۷/۱۲/۲۸

مرجع عالیقدر تشیع حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) سفیر فلسطین در عراق  اقای دکتر أحمد عقل وهیئت همراه را در دفتر خود استقبال نمود

تاکید ایت الله العظمی حکیم (مدظله) بر صبر، ثبات در مبانی حق و اهتمام ویژه به فرهنگ اهل بیت (عليهم السلام)، ارتباط با ایشان و نشر فرهنگ آنان در میان مردم

تاکید ایت الله العظمی حکیم (مدظله) بر صبر، ثبات در مبانی حق و اهتمام ویژه به فرهنگ اهل بیت (عليهم السلام)، ارتباط با ایشان و نشر فرهنگ آنان در میان مردم

۱۳۹۸/۰۸/۲۵ 5315
دیدار ایت الله العظمی حکیم (مدظله) با ائمه جماعت مساجد شهر مقدس مشهد

دیدار ایت الله العظمی حکیم (مدظله) با ائمه جماعت مساجد شهر مقدس مشهد

۱۳۹۸/۰۶/۰۴ 5817
ديدار مرجع عاليقدر حاج سيد محمدسعيد حكيم (مدظله) با هيئتى از استان قدس رضوى

ديدار مرجع عاليقدر حاج سيد محمدسعيد حكيم (مدظله) با هيئتى از استان قدس رضوى

۱۳۹۸/۰۴/۲۹ 6348
مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر سوئد: مرجعیت دینی بر همزیستی مسالمت آمیز و احترام به دیگران تاکید دارد

مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر سوئد: مرجعیت دینی بر همزیستی مسالمت آمیز و احترام به دیگران تاکید دارد

۱۳۹۸/۰۲/۰۸ 5791
مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر ژاپن: مرجعیّت و حوزه علمیه عامل حفظ مفاهیم انسانی و اخلاقی میان مردم است

مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر ژاپن: مرجعیّت و حوزه علمیه عامل حفظ مفاهیم انسانی و اخلاقی میان مردم است

۱۳۹۸/۰۲/۰۸ 5625
ديدار مرجع عاليقدر تشيع اقای حکيم (مدظله) با دکتر علاءالدين بروجردی وهيئت همراه

ديدار مرجع عاليقدر تشيع اقای حکيم (مدظله) با دکتر علاءالدين بروجردی وهيئت همراه

۱۳۹۸/۰۲/۰۵ 5034
دیدار مرجع عالیقدر اقای حکیم (مدظله) با آقای‌ نبیه‌‌بری‌ رئیس‌ مجلس‌ نمایندگان‌ لبنان وهیئت همراه

دیدار مرجع عالیقدر اقای حکیم (مدظله) با آقای‌ نبیه‌‌بری‌ رئیس‌ مجلس‌ نمایندگان‌ لبنان وهیئت همراه

۱۳۹۸/۰۱/۱۴ 4449
دیدار مرجع عالیقدر تشیع حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) با سفیر فلسطین در عراق اقای دکتر أحمد عقل وهیئت همراه

دیدار مرجع عالیقدر تشیع حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) با سفیر فلسطین در عراق اقای دکتر أحمد عقل وهیئت همراه

۱۳۹۷/۱۲/۲۸ 4620
استقبال مرجع عالیقدر تشیع اقای حکیم (مدظله) از رئیس جمهوری اسلامی ایران دکتر شیخ حسن روحانی وهیئت همراه

استقبال مرجع عالیقدر تشیع اقای حکیم (مدظله) از رئیس جمهوری اسلامی ایران دکتر شیخ حسن روحانی وهیئت همراه

۱۳۹۷/۱۲/۲۳ 4970
با حضور مرجع عالیقدر تشیع اقای حکیم (مد ظله)؛ مقام حضرت صاحب الامر و‌الزمان (عج) در مسجد سهله در شهر کوفه افتتاح شد

با حضور مرجع عالیقدر تشیع اقای حکیم (مد ظله)؛ مقام حضرت صاحب الامر و‌الزمان (عج) در مسجد سهله در شهر کوفه افتتاح شد

۱۳۹۷/۱۲/۰۸ 5193

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

اميدوارم كه آلات قمار را بطور كامل بيان فرمائيد؟

آلات قمار از تعريف خود اسباب بازى قمار معلوم مى شود و آن هر نوع اسباب بازى است كه براى برد باخت ساخته شده و فقط براى بدست آوردن مال با آن بازى مى كنند، نه براى غرض و مقصود ديگر مثل حلّ كردن مسائل علمى كه مقصود از آن بالا بردن سطح معلومات باشد و يا وزنه اى سنگينى را بر دارد كه عضلاتش نيرومند گردد، ولى اينها با صرف نظر نمودن از اسباب بازيهاى قديم مانند شطرنج و نرد مى باشد زيرا كه آنها در هر حال بدون نظر به اختراع آنها كه به چه غرض ساخته شده است حرام است.

پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: (يا على هلك فيك اثنان محبّ غال و مبغض قال) يا على در خصوص تو دو نفر هلاك شدند دوستدار غلو كننده (افراطى) و دشمن ياوه گو (تفريطى) خبرهاى مستفيضى به حد تواتر رسيده است كه پيامبران به خداوند متعال به هنگام مضيقه و بلاء به نامهاى پنج تن اصحاب كساء استغاثه مى كردند، و همانا پنج تن آل عبا نورهائى بودند كه در كنار عرش تسبيح مى گفتند. ولى بعضى از فضلاء ادعّا مى كنند كه امام على بن ابى طالب (عليه السلام) را وجود حقيقتى روح و حسدش در عالم دنيا از زمان حضرت آدم (عليه السلام) بود، و در چند جا به كمك و پشتيبانى پيامبران (عليهم السلام) شتافته او عصاى موسى (عليه السلام) بود كه به اژدها تبديل گرديد، و او بود كه تخت بلقيس را به سليمان (عليه السلام) آورد و او بود به يوسف (عليه السلام) در چاه و يونس (عليه السلام) را در شكم ماهى پناه داد. تمامى اين كارها را با روح و بدن حقيقى خودش انجام داد. و آنان استدلال مى كنند بر اين با طريق بعضى روايات كه از آنهاست آنكه در كتاب (مواهب الرحمن فى مناقب سلمان) روايت شده كه امام (على بن ابى طالب) (عليه السلام)سلمان (رضوان الله تعالى عليه) را در زمان گذشته از شير نجات داد، و آن با حضرت سلمان در آويخت و او را به زمين زد. و در كتاب (على من المهد الى اللحد) تأليف سيد محمّد كاظم قزوينى روايتى نقل شده است كه امام (عليه السلام) به هنگام ولادتش سوره المؤمنون را خواند. و غير از اين روايتها كه نقل شده است. پس وقتيكه به امام ممكن شد كه پيش از نزول قران آن را بخواند همانا كه در امكان موجود بودن او پيش از تولدش خلافى نمى باشد. اين است آنكه عدّه اى با آن استدلال مى كنند. ولكن اين لازم گرفته كه معلول از علّتش مقدم باشد، يعنى پيش از ولادتش وجود حقيقى داشته باشد. و علم ضرورى هست بر آنكه اگر براى امام (عليه السلام) در عالم وجود پيش از تولدش تأثيرى با روح و بدنش بود، در صورتى كه او هنوز متولد نشده بود. لازم است كه خداوند سبحان بر او وجود را اعطاء نموده بود، همانطورى كه در فلسفه هم مقرر شده است كه وجود علّت سبب محقق شدن معلول است، و ممكن نيست كه معلول از علّت جلوتر باشد.و اگر چنانچه او موجود بوده چه داعى بر تولدش و كودكيش و بزرگ شدنش دارد همانطورى كه آن معلوم است. سئوال ما در اينجا اينست كه آيا ممكن است تصور وجود حقيقى ـ روحى و بدنى ـ بر امام (عليه السلام)و تأثير آن در عالم دنيا از زمان آدم (عليه السلام) تا زمان محمّد (صلى الله عليه وآله وسلم) نمود يا نه؟ اميدوارم كه حضرتعالى لطف فرموده و مسئله را بررسى فرمائيد، كه آن در نزد ما در نهايت اهميّت و براى حضرتعالى نزد خداوند متعال اجر و ثواب هست؟

ادعّاى ياد شده به دليل و برهانى وابسته نيست، بلكه مخالف با ضرورت و روايات بسيارى است كه وارد شده است در تعيين هم جليس سليمان كه آن آصف بن برخيا بود و روايتى در اينكه مونس حضرت يوسف در چاه جبرئيل بود و اينكه عصاى موسى از عوسج بود و آن در نزد امامان (عليهم السلام) از جمله ميراثهاى پيامبران (عليهم السلام) است و غير از اينها از روايات كه دلالت مى كنند كه ادعاى مذكور از خرافات ساده لوحانى كه كوتاه فكر و انحطاط عقلى دارند مى باشد و يا اينكه از طرف مردم اغواگرى كه براى آنها انكار ضروريات مهم نيست مى باشد. و در دو روايتى كه به آنها اشاره شد چيزى نيست كه در مقابل ضرورت مذكور مقاومت نمايند، اما روايت مواهب الرحمن در مناقب سلمان آن اگر صحت داشته باشد ـ و هر روايتى صحيح نمى باشد ـ دلالت ندارد كه امام (عليه السلام) در گذشته با اين بدن موجود بوده است بلكه آنكه روايت دلالت مى كند كه حاضر شد به شكل بدن، شايد كه آن روح مجرد بوده همانند ملائكه ها كه به شكلى مى افتند آن هم به آن شكل در آمده است، علاوه بر اين سلمان مسلمان نشد مگر بعد از هجرت، و شايد اين جريان كمى پيش از هجرت بوده باشد و آنوقت باشد كه امام به دنيا آمده بود و يا مرد بود. و امّا جريان خواندن سوره ( قد افلح المؤمنون ) آن دلالت نمى كند مگر بر اينكه خداوند متعال آيه و سوره را به هنگام ولادتش به او الهام نموده است، كوتاه سخن اينكه پوچ بودن ادعّا ما را از طولانى كردن سخن بى نياز مى نمايد.

فرموديد كه احتياط وجوبى در عدّه زن كافرى كه طلاق داده شده بايد سه پاكى را ببيند، با اينكه روايت صحيحى در اين مقام هست كه عدّه آن مثل عدّه كنيز است و با وجودى كه مورد روايت در آنجائيست كه شوهر نصرانى است لكن علت كه آورده است اين است كه آنها مملوك هاى امام هستند اين كشف مى كند كه حكم عموميّت دارد؟

همانا توقف كردن ما از تعدّى كردن از مورد روايت مذكور اينست كه علت تعبدى است نه حقيقى، چون اشكال نيست در اينكه احكام مملوكها با عموميتش بر آنها هم جارى مى شود، و بدين لحاظ كه محقق (قدس سره) روايت را نسبت به شاذ بودن داده است، و در جواهر آمده است كه: ما عمل كننده به روايت نيافتيم بلكه ظاهر عموم و يا صراحت آنها خلاف آن روايت است، حتّى اينكه او بعيد شمرده به صاحب حدائق و مدارك اشكال نمودن و توقف كردن را در آنچه مشهور به آن قائل هستند كه آنها با آزادها مساوى مى باشند، و اين دليلها همه اش در توقف كردن مادر عمل به روايت و اقتصار نمودن به احتياط وجوبى كفايت مى كند.

كسى است كه در مملكت كفر زندگى مى نمايد، مى گويد: كه معلوماتم آن اندازه نيست كه بدانم بنده و كنيز گرفتن كفار جايز است يا نه؟ و به من امكان اين هست كه با دخترى در يك جا زندگى كنم ولى نمى توانم صيغه عقد موقت را بخوانم، و همسرم در نزد من نيست، آيا براى من جايز است كه آن دختر را تملك نموده و دست روى آن گذاشته و او را به كنيزى بگيرم و خود را مالك و آقاى او حساب كنم و براى من جايز است او را كنيز خود حساب نموده و هم بستر باشم يا نه؟ معلوم باشد كه من نمى توانم او را مطيع امر خود نمايم و آزادى او را محدود كنم به طورى كه همواره با اجازه من و با رضايت من كارها را انجام دهد همانطورى كه از زندگى بنده و كنيز هم معرف همين است و در قرنهاى گذشته همچنان بود و نمى توانم مشابهت به آنها را تحميل او بنمايم؟

كنيز گرفتن محقق نمى شود و ازدواج با آن جايز نيست.

آرشیو اخبار