استقبال مرجع عالیقدر تشیع اقای حکیم (مدظله) از رئیس جمهوری اسلامی ایران دکتر شیخ حسن روحانی وهیئت همراه

استقبال مرجع عالیقدر تشیع اقای حکیم (مدظله) از رئیس جمهوری اسلامی ایران دکتر شیخ حسن روحانی وهیئت همراه
۱۳۹۷/۱۲/۲۳

مرجع عالیقدر ایت الله العظمی الحکیم (مدظله) امروز چهارشنبه با رئیس جمهوری اسلامی ایران دکتر شیخ حسن روحانی وهیئت همراه دیدار کردند، که در این دیدار رئیس جمهور خلاصه ای از مذاکرات خود را با دولت عراق بیان نموده اند

اقای حکیم (مدظله) با اشاره بر ضرورت توجه مسئولین به شرایط دشوار اقتصادی، وتأثیر آن بر زندگی مردم، تاکید کردند.

معظم له همچنین با اشاره به اینکه همدردی مسئولین با مردم، موجب صبر وشکیبایی مردم برای تحمل مشکلات وسختی های معیشتی، وهمچنین سبب اعتماد وتشکر وقدردانی مردم از زحمات  مسئولین می شود، تاکید نمودند.

ايشان همچنین بر اهمیت گفتگو سیاسی بین مقامات مسؤول منطقه در حل مشکلات و اختلاف نظر با عقل و صبر و شکیبایی وبرای از بین بردن تنش ها، تاکید نمودند.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

آيا واجب بودن صله ارحام فراتر از برادران و خواهران به عموزادگان و دائى زادگان و همانند آنها را شامل مى شود، و كمترين برقرارى ارتباط (صله ارحام) واجب چه اندازه است آيا به سلام بسنده مى شود؟

بلى وجوب صله ارحام (ارتباط برقرار نمودن باخويشان) به آنها هم شامل مى شود و سلام و مانند آن كافى است و بيشتر از آن واجب نيست مگر اينكه در ترك آن در نظر عرف بريدن باشد كه در آن صورت احتياط واجب آنست كه آن را ترك ننمايد.

شيعه اى اهل بيت (خداوند عزتشان را زياد كند) را مى بينم به هنگام نوشتن نامه و يا تابلو كه در آن نام پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و نام امام على (عليه السلام) است آن را با لفظ جلاله (نام خدا) تكميل مى نمايند، و اين كار آنها سه گانگى شيعى را تشكيل مى دهد كه مورد اعتراض ديگران مى شود، ما از محضر عالى تقاضا منديم كه به ما توضيح دهيد كه آيا اين كار توهين به خداوند عزوجل نمى شود، زيرا كه او با مخلوق ولواينكه درجه اش بالاتر باشد مقارن و همتا نمى شود، و يا اينكه جريان به نحو ديگر است؟

در نوشته اى ذكر شده اهانت به ذات مقدس الهى نيست زيرا كه نوشته اى نامبرده عبارت از وابسته بودن به خدا است، و آن را تكميل مى كند با ذكر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و اهل بيت آن، و همانطورى كه كفايت نمودن بنام خداوند متعال و پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) دوگانگى (ثنويت) مجوس را تشكيل نمى دهد، پس لاحق كردن اميرالمؤمنين (عليه السلام) به آنها سه گانگى (ثالوث مقدس) همانند (ثالوث) نصارى را تشكيل نمى دهد. و توهين به حضرت بارى عزوجّل با الحاق دو بنده اى مقّربش به هنگام ذكر او در نزد او به جهت گرامى داشت آنكه او گرامى داشته است نمى شود. و لذا در قران مجيد امر به اطاعت خداوند متعال و پيامبرش در يك سياق تكرار شده و از اطاعت كنندگان به اين هر دو تعريف شده است، همانطورى كه خداوند سبحان به اطاعت خودش و پيامبرش و اولى الأمر در يك رديف امر نموده است و فرموده است: ( اطيعوالله و اطيعوالرسول واولى الامر منكم ).( ) اطاعت كنيد خدا را، و اطاعت كنيد پيامبر خدا و اولوالأمر (اوصياى پيامبر) را و فرمود: ( و مانقموا الاّ ان اعناهم الله و رسوله من فضله ).( ) آنها فقط از اين انتقام مى گيرند كه خداوند و رسولش، آنان را به فضل و كرم خود بى نياز ساختند و فرمود: فسيرى الله عملكم و رسوله( ) و خدا و رسولش اعمال شما را مى بينند. و خداوند متعال نيكى به پدر و مادر را در چندين جاى قران مجيد به توحيد لاحق كرده است تمامى اينها به خاطر اهميّت شأن آنكه آن را لاحق كرده است، بدون اينكه از آن توهينى بر او كه عزيز است نام او وارد آيد، و ما از لاحق كردن نام اميرالمؤمنين (عليه السلام) به نام خداوند متعال و پيامبر او (صلى الله عليه وآله وسلم) تأكيد كردن بر اين است كه ما نام خدا را كه ذكر كرديم براى فهمانيدن اينكه ما يگانه پرست و موحدّيم و ياد آور شديم پيامبر او را كه اشعار كنيم كه ما مسلمانيم و از اميرالمؤمنين هم اسم برديم كه اعلان نمائيم كه ما مؤمنيم و منافق نيستيم، بدان لحاظى كه از پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) روايت شده بر اين كه اگر على (عليه السلام)نمى بود منافقين شناخته نمى شدند، و اينكه على (عليه السلام) را دوست نمى دارد مگر مؤمن و دشمن نمى دارد مگر منافق، و طبيعى است كه اين كار منافقين را به غيظ آورده و از آن كار دلتنگ باشند آنوقت ما را متهم به كارهاى بزرگى بنمايند و به ما تهمت زنند چيزهائى را كه ما از آنها برئ هستيم.

آيا جايز است به زن سيّده كه شوهرش سيّد نيست از سهم سادات داد؟

آرى جايز است در صورتى كه نادر باشد و شوهرش احتياجات آن را نتواند بر طرف نمايد.