اگر نماز خواندن با آنان از موارد تقيه باشد هر چند كه براى بدست آوردن قلبهاى آنان و براى نيكو رفتار نمودن كه به آن امر شده ايم بوده باشد فاصله بودن آنان اشكال نمى رساند، و ظاهر سؤال فرض مذكور را مى رساند، و فاصله بودن يك نفر ميان نمازگزار و ميان آنكه نمازش صحيح است از اندازه اى مجاز تجاوز نكند عيب نمى رساند همانطورى كه در مسأله اى اول از فصل سوم شرايط انعقاد جماعت گفته ايم (كه بايد فاصله از يك متر و ربع زيادتر نباشد)
آنكه بكارتش بوسيله زنا از بين رفته استقلال به عقد نمودن به خودش را ندارد و هم چنين آنكه بدون اجازه ولىّ ازدواج نموده و بكارتش زايل شده آنهم همان حكم را دارد مگر اينكه ولىّ پس از ازدواج امضاء نموده و اجازه دهد.
معيار در شبهه بودن ندانستن مرد و قصد نكردن او حرام را مى باشد نه جهالت زن و اشتباه آن، همانطورى كه در مسأله (92) از كتاب طلاق در منهاج الصّالحين و در مسأله (17) مباحث عدّه احكام فقهيّه بيان نموديم.
