بمناسبت درگذشت فقيه عاليقدر حضرت آيت الله العظمى حكيم(قدس سره)

بمناسبت درگذشت فقيه عاليقدر حضرت آيت الله العظمى حكيم(قدس سره)
۱۴۰۰/۰۷/۲۸

مجلس بزرگداشتي روز پنجشنبه 18/6/1400 مصادف با 2/صفر/1443 بعد از نماز مغرب وعشا در مدرسه فيضيه برگزار مي گردد.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

خداوند متعال فرموده ( ادعونى استجب لكم )( ) مرا بخوانيد تا (دعاى) شما را بپذيرم راست مى فرمايد خداوند على و عظيم من در بيشتر اوقات زندگيم، و در آن زمان با خودم مى گويم كه ( عسى ان تكرهوا شيئاً و هو خيرلكم )( ) چه بسا چيزى را دوست نداشته باشيد حال آن كه خير شما در آن است ولكن در برخى از وقتها به من حالت نااميدى رخ مى دهد و قول خداوند را به ياد مى آورم ( و ما دعا الكافرين الا فى ضلال )( ) و دعاى كافران جز در ضلال (گمراهى) نيست و از خدا طلب مغفرت مى كنم ومى گويم: ( ولا يياس من روح الله الا القوم الكافرون )( ) تنها گروه كافران از رحمت خدا مأيوس مى شوند. و با خود مى گويم ما مسلمانيم واجبات را به غير از (خمس) انجام مى دهيم، و تصميم جدّى گرفته بودم آن را هم بدهم ولى وفات مادرم آن را به تأخير انداخت، عرض مى كنم كه تمامى دعاها را تقريباً مى دانم شرط قبولى دعا نزد خداوندى از بنده اى مسلمان چيست؟ و آيا با نبودن يك شرط از شرايط، دعا و توسّل باطل مى شود، و آيا شرايط دعا در نيّت محقق مى شود، همانطورى كه از داستانهائى كه از بعضى مشايخ ما مى شود ما را در شك مى اندازد كه نيّت هاى ما خالص نيست با اينكه علم داريم و حمد مى كنيم كه نيّت ما تنها خداوند عزّوجل است و آيا سحر دعا را حبس مى كند كه به درجه اى اجابت خداوند متعال نرسد؟

براى سحر اثرى در دعا نمى باشد، و دعا گاهى كه به درجه اى اجابت نمى رسد بخاطر فراهم نشدن شرطهاى قبولى دعا است، و گاهى قبول نمى شود چون مصلحت در قبول شدن دعا نمى باشد، پس براى مؤمن لازم است كه دعا را بيشتر نمايد و شرايط قبول شدن دعا را فراهم كند، و سزاوار نيست كه به جهت تأخير افتادن قبولى دعايش دعا را ترك نمايد.

ما از محضر شريفتان سئوالى در خصوص شرعى بودن صورتهاى امامان (عليهم السلام) و بالخصوص امام على و حسن و حسين (عليهم السلام) مى نمائيم؟ و استناد مى كنيم به فتواى اخير حضرتعالى كه لطف فرموده بوديد كه آن عبارت از اين بود (ملاقات نمودن با امامان (عليهم السلام) در عالم خواب كه آن را نمى شناسد مگر آنهائى كه صورتهاى حقيقى آنها را ديده باشند و به جمالهاى شريف آنها در حال بيدارى نظر كرده باشند، علاوه بر اين ديدن در حال خواب حجت و دليل شرعى نمى باشد، و ادّعا كننده اى آن هر كسى هم بوده باشد نمى توان اعتماد كرد و صحّه گذاشت) و مقصود از سئوال اين است كه حكم ترسيم نمودن صورتهاى امامان (عليهم السلام) و خريد و فروش آنها چيست؟ و آيا اينها مطابق صورتهاى حقيقى مى باشند؟

صورت هاى ذكر شده از آنها قصد نمى شود مگر تشبيه كردن و آنها صورتهاى حقيقى آنها نمى باشند، و خريد و فروش آنها جايز است، ولى چون كشيدن صورت صاحبان روح حرام است و لذا ترسيم صورتهاى ياد شده حرام است، و لكن نسخه بردارى از آنها و عكس بردارى با وسايل جديد عكس بردارى جايز است.

اگر خمس را به سيّدى از سادات داد آيا بر او واجب است كه آن را به كسى كه از او محتاج تر است بدهد؟

اگر فقير باشد و خمس را به او داد، كه مال او باشد بر او واجب نيست كه به فقيرتر از خودش بدهد، امّا اگر خمس را به او بدهد كه به محتاج تر برساند آنوقت لازم است آن را به آنكه فقيرتر از خودش هست بدهد.