نسبت به حقهاى مردم واجب است كه از صاحبان آنها جستجو نموده و رضايت آنها را بدست آورد، و اگر شناختن آنها ممكن نباشد از خدا طلب بخشش و عفو مى كند و نيّت مى كند كه عوض آنها را به هنگام قدرت پرداخت نمايد و امّا كشتن عمدى همانا علاوه بر استغفار و توبه كفاره جمع: دو ماه روزه پى در پى و آزاد كردن بنده واطعام شصت فقير بر او واجب است، امّا نماز و روزه به اندازه استطاعت قضايش واجب است و اگر توانائى نداشته باشد بايد وصيّت نمايد و براى كفاره بر افطار كردن عمدّى و فديه براى تأخير غذا واجب است و با نبود قدرت بر دادن كفاره ها تصدق به اندازه اى توانائيش مى كند و استغفار مى نمايد.
بلى به همان قيمت كه اجاره كرده است مى تواند اجاره بدهد ولى به زيادتر از آن نمى تواند بدهد مگر اينكه در آنجا احداث چيزى ( از قبيل رنگ زدن و ساخت بام و برق كشى ) بنمايد.
جايز است كه آنها براى خود بردارى و برنگردانى در آن سه صورتى كه پرسيدى و اما در صورت چهارمى و آن صورت دانستن صاحبش هست واجب است كه آنها را به آن برگردانى.