موسسه «شعائر» از مراکز تحت نظر دفتر مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) مراسم سوگواری عزاداری عاشوراء را در حسینیه امام حکیم (قدس سره) در شهر سلیمانیه برگزار و کمک های خود را تقدیم دسته‌ های عزاداری در کردستان عراق کرد.

موسسه «شعائر» از مراکز تحت نظر دفتر مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) مراسم سوگواری عزاداری عاشوراء را در حسینیه امام حکیم (قدس سره) در شهر سلیمانیه برگزار و کمک های خود را تقدیم دسته‌ های عزاداری در کردستان عراق کرد.
۱۳۹۷/۱۲/۰۷

موسسه «شعائر» از مراکز تحت نظر دفتر مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) مراسم سوگواری عزاداری عاشوراء را در حسینیه امام حکیم (قدس سره) در شهر سلیمانیه برگزار و کمک های خود را تقدیم دسته‌ های عزاداری در کردستان عراق کرد. در راستای احیای عزاداری ایام عاشورا و شهادت امام حسین (علیه السلام)، هیأت اعزامی از سوی موسسه شعائر، از مراکز زیرمجموعه دفتر مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) به شهر سلیمانیه سفر کردند تا ضمن ابلاغ سلام و دعای این مرجع عالی قدر (مدظله) برای مومنین، در عزاداری آنان مشارکت و کمک های مادی و معنوی خود را تقدیم دسته های عزاداری مستقر در حسینیه امام حکیم (قدس سره الشریف) در شهر سلیمانیه در کردستان عراق کنند.
اعضای این هیأت، که متشکل از سید هادی حکیم، سید امجد عذاری و سید حسن حکیم بود، ضمن مشارکت در مراسم عزادارای مومنین حاضر در حسینیه امام حکیم (قدس سره) در شهر سلیمانیه عراق، سلام و درود مرجع عالی قدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) را به آنان ابلاغ کردند.
شایان ذکر است این برنامه بخشی از فعالیت هایی است که موسسه شعائر مسئولیت آن را بر عهده گرفته و جزو اقداماتی است که از سوی دفتر آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) به این موسسه محول شده است.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

مردى كه مالك زمينهاى زراعى هست با جمعى از كشاورزان توافق كردند كه اصلاح زمين و زراعت آن و چيزهايى كه مربوط به زراعت است به عهده آنها باشد در مقابل قسمتى از زمين براى هر فردى از آنها باشد و اين توافق ميان آنها در حدود سى سال پيش بود و مالك زمين وفات كرد همسرى داشت كه سهم آن را به او مى دادند و پس از زمانى كه از پنج سال بيشتر نمى باشد همسر آن هم وفات كرد، و ديگر براى مرد و همسرش وارثى تا به حال پيدا نشده است و كشاورزان در طول اين مدت در سهم آن مالك بدين سان تصرف مى كردند كه سهم آن را در ترويج شعائر حسينى خرج مى كردند و طعام مى پختند به نام امام حسين (عليه السلام) و مى دادند، و در اين حال اين سؤالات را از حضرتعالى مى نماييم: 1 ـ آيا معامله مزبور صحيح است يا نه؟ 2 ـ سهم مالك به كدام شخصى در اين وقت داده شود؟ 3 ـ آيا تصرفاتى كه در طول اين مدت در سهم مالك شده است شرعى است يا نه؟

1 ـ معامله مذكور صحيح است. 2 ـ سهم مالك در نزد تصرف كنندگان در زمين براى صاحب آن و يا وارث آن امانت مى ماند و واجب است كه بطور جدّى از آنها جستجو شود و لازم است كه سهم آنها به صورت چيزى كه قيمت آن باقى مى ماند همانند طلا و يا پول معتبر نگهدارى شود. 3 ـ تصرفاتى كه ذكر گرديده است شرعى نمى باشد و آنان به مال مزبور ضامن هستند و ذمّه آنان مشغول است به آن تا اينكه وارث را پيدا نموده و رضايت آن را جلب نمايند.

اينجا بنايى هست در كربلا كه من و شريكهايم آن را وقف كرده ام و آن را حسينيّه كرده ايم و من متوّلى آنجا هستم و همانطورى كه مى دانيد حسينيّه ها ويران شده و آنجا خالى مانده و جايى مهمل شده كه آشغال و نجاسات مى ريزند و محلّ تخلّى و مردارها شده ( اجلكم الله ) و همانطور كه مى دانيد اين وضع با حسينيّه بودن سازگار نمى باشد و موقعيت آن از سه طرف با بناها بسته است فقط از طرف جلو باز است، و من اقدام به كشيدن ديوار جلو نمودم و درى به آن گذاشتم تا اينكه نظافت و پاكى آن حفظ شود و برگشت آنجا مكان خلوت گرديد و از ديد مردم در امان شد و محلّى براى مفاسد و فسق و فجور و انحرافات اخلاقى گرديد و باز هم مردم جلو حسينيّه و از بالاى ديوار آشغالهايشان و نجاسات را بدانجا مى انداختند و جلوگيرى از مفاسد و كارهاى بد واجب است خواه در حسينيّه باشد و يا در جاى ديگر باشد و در حسينيه واجب تر است، و فقط باقى ماند راهى كه از نظر عقلى و شرعى مورد قبول است پس معين كردم به حسينيّه نگهبان و خادمى كه مسؤوليت حمايت و نگهدارى آنجا را از همه اين اعمال ناشايست به عهده بگيرد و او همّت ورزيد و ديگر از آن مفسده ها و كارهاى زشتى كه انجام مى شد خبرى نيست و آن محل از نجاسات هم پاك گرديد بلكه حتّى از جلو آنجا نجاسات برطرف شد، و از آن چيزهايى كه شك در آن نيست اينكه تعيين نگهبان از نظر عقلى بهتر است از اينكه آنجا را واگذارى تا محل مفاسد و نجاسات گردد، و به نظر ما راه حلّى غير از اين هم هست اميدواريم كه جواب سؤالات ذيل را بفرماييد: 1 ـ آيا در گرفتن و تعيين نگهبان و يا خادم اشكال و مسؤوليت شرعى هست در صورتى كه او مؤمن و متدين به حسب ظاهر است؟ و اگر به اجازه از حاكم شرع احتياج دارد ما از حضرتعالى در اين خصوص اجازه مى خواهيم. 2 ـ تعيين كردن نگهبان لازم گرفته است كه آنجا منزلى براى آن و خانواده اش درست كرد تا آنجا را اِشغال نمايد و اعلان باشد براى كسانى كه مى خواهند در آنجا فساد نمايند كه اينجا مسكونى است ديگر آن كارها را ننمايند و خالى ماندن آن لازم گرفته كه به حال گذشته برگردد؟ و چون مرد قسمتى از روز را براى كسب نمودن بيرون مى رود لذا لازم است كه خانواده اش در آنجا باشد، لذا اجازه دادم كه منزلى ساده در آن عرصه با دستشوئى ساخته شود، و اين بناء به زمين ضرر نمى رساند از جهت فنى و نه از جهت عملى بلكه از آن براى گذاشتن سيمان و بهره بردارى كاركنان در آينده استفاده مى شود و همانطورى كه مى دانيد نبود اينها لازم گرفته كه به حال گذشته برگردد؟ 3 ـ منزلى كه ساخته شده بام آن با بوريا و حصير پوشيده شده بود و آن جلو باران را به ساكنين آنجا نمى گرفت شخص نيكوكارى سقف آن را با چيزهايى كه جلو باران را بگيرد پوشانيد و آن چيزها را تابع حسينيّه نمود؟

1 ـ مانعى از اين نيست و به تو اجازه مى دهيم و ماجور هستى انشاءالله تعالى. 2 ـ عيب ندارد و تو مجاز هستى در آن عملت اگر در آينده به وضع حسينيّه ضرر نرساند. 3 ـ اين عمل اشكالى ندارد و از خداوند متعال مى خواهيم كه به شما و به شخص مذكور توفيق عطا فرمايد و عمل هايتان را قبول نمايد.

اگر از مكلف روزه اى ماه رمضان چند سال فوت شود آيا بر او قضا و كفاره واجب مى شود در صورتى كه او احكام قضا و كفّاره را نمى دانست؟

اگر او مى دانست كه روزه بر او واجب است و از روى سهل انگارى روزه را نمى گرفت قضا و كفّاره بر او واجب مى شود و فديه هم براى تأخير قضا واجب مى باشد.