برگزاری جشن تولد وحضرت امام حسین (علیه السلام)، حضرت ابالفضل العباس (علیه السلام) وحضرت امام سجاد (علیه السلام) در منطقه السیده دمشق

برگزاری جشن تولد وحضرت امام حسین (علیه السلام)، حضرت ابالفضل العباس (علیه السلام)  وحضرت امام سجاد (علیه السلام) در منطقه السیده دمشق
۱۳۹۷/۱۲/۰۸

دفتر مرجع عالیقدر حضرت آیت الله سید محمد سعید حکیم (مدظله) در منطقه السیده زینب (علیها السلام) دمشق پایتخت سوریه مراسمی را به مناسبت ولادت حضرت امام حسین (علیه السلام)، وحضرت ابالفضل العباس (علیه السلام) و امام سجاد (علیه السلام) و با حضور جمع کثیری از مومنان برگزار نمود.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

كسى كه كارش در سفر است و فرستاده شد به محل ديگرى كه آنهم سفر است و مربوط به كار اولش است حكم نماز و روزه اى آن نسبت به عمل دومش چگونه است؟

اما در قسم اول، پس سفر دوم در حكم سفر اول نمى شود مگر اينكه مثل آن كار باز هم براى آن شخص كارش شمرده شود همانند راننده در ميان دو شهر كه براى كرايه كشى به شهر سومى مى رود و اگر اينطور نباشد به سفر اوليش لاحق نمى شود. و اما قسم دوم، پس سفر دوم حكم آن قصر كردن و افطار نمودن است همانند نظامى كه كارش در غير شهر خودش هست كه آن شهر را براى خود جايگاه قرار داده است پس از آنجا بيرون مى رود براى انجام دادن خدمات نظاميش به شهر سومى (در اين سفر دوم بايد قصر و افطار نمايد)

مبلّغى كه به مملكت ديگر مى رود در ميان افكار و عقيده هاى اسلامى و غير اسلامى كه به هم آميخته شده است زندگى مى كند، آيا حضرتعالى لطف مى فرمائيد كه راهنمائيهاى لازم را در اين خصوص بنمائيد تا اينكه او را در انجام وظيفه اى شرعى خودش به طور صحيح و آسان كمك نمايد؟

براى مبلغ لازم است بطور كلّى از گنجاندن مطالب غير اسلامى را در تبليغ جدّاً خوددارى نمايد، بلكه حتّى از وارد كردن بعض افكار انحرافى كه به اسلام نسبت داده شده است، و به حساب اسلام مى گذارند هم پرهيز جدّى بنمايد و اگر از آنها خوددارى نكند آنوقت بزرگترين جرم را مرتكب شده است، زيرا كه در آن مسخ كردن و بد نشان دادن حقيقت و مبدأ بوده و گمراه كردن مردم و مسموم كردن افكار آنها مى باشد، و براى ما در افكار و عقايد بزرگترين و بهترين برنامه است كه از قران مجيد و تعليمات پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)و اهل بيت (عليهم السلام) در احاديث و خطبه ها و دعاهايشان استفاده مى شود و هم چنين از طرز رفتار و سلوك آنها و سلوك پيروان آنها كه به طريقه آنها رفتند بدست مى آوريم، همانا در همه اى اينها بيان كفايت كننده در قسمت عقايد، و فقه، و اخلاق، رفتار، تهذيب نفوس، و سير كردن انسانها به سوى كمال موجود است، و آنها به آسانى در دسترس ما است، و استفاده نمودن از آنها براى ما ميسر است، و جا دارد و حق داريم كه سرمان را با افتخار بلند كنيم و بوسيله آنها بنازيم، و با اين سرمايه هاى غنى، بحث كننده و مبلّغ از افكار و طرحهاى ديگر هر چه باشد و از طرف هر كسى باشد بى نياز مى شود. بدرستى كه كمى از حق از باطل زيادى بى نياز مى نمايد، در صورتى كه بيشتر و بيشتر هم هست خداوند تبارك و تعالى فرموده ( الم تر كيف ضرب الله مثلا كلمة طيبة اصلها ثابت و فرعها فى السّماء تؤتى اكلها كل حين باذن ربّها و يضرب الله الأمثال للناس لعلّهم يتذّ كرون و مثل كلمة كشجرة خبيثة اجتثّت من فوق الارض مالها من قرار ). آيا نديدى چگونه خداوند كلمه طيبه (و گفتار پاكيزه) را به درخت پاكيزه اى تشبيه كرده كه ريشه آن (در زمين) ثابت و شاخه آن در آسمان است. هر زمان ميوه خود را به اذن پروردگارش مى دهد. و خداوند براى مردم مثلها مى زند شايد متذكر شوند (و پند گيرند) (هم چنين) كلمه خبيثه (و سخن آلوده) را به درخت ناپاكى تشبيه نموده كه از روى زمين بركنده شده و قرار و ثباتى ندارد. و خدا را سپاسگزاريم بر آنچه به ما با هدايت و ارشادش احسان نموده است.

مقصود از نفقه متعارف واجب بر شوهر و پدر چه چيز است؟ آيا منظور مناسب شأن شوهر است و يا مناسب شأن زن هست در حدود آن اندازه كه بر آن شوهر بدون حرج توانائى داشته باشد؟

نفقه واجب بر زن و فرزند در خصوص نشيمنگاه آنست كه نشيننده را بپوشاند و آن را از سرما و گرما و باران و همانند آنها نگهدارد، و امّا خوراك بدان سان است كه بدن به آن احتياج دارد و قوام بدن با آن مى باشد و پيوست به آن مى گردد نوشيدنى و لباس به مقدارى كه بدن به آن احتياج دارد و از آن لحاظ مورد اهانت قرار نگيرند، و براى خصوص زن نفقه هائى كه لذت بردن شوهر به آن بستگى دارد در صورتى كه از او آن را بخواهد، همانند نفقه زينت و شستن كه بر طرف كننده نفرت هست و مانند آن بلكه احتياط وجوبى آنست كه خرج غسل كردن را هم كه او سبب شده است بايد بدهد، امّا بيشتر از اين پس آن از وسعت دادنى است كه استحباب شرعى دارد، همانطورى كه از رفتار خوب حساب مى شود كه افراد خانواده اگر برتر از آنچه بر او واجب است از مال و خدمت از او متوقع باشند و او بر آورده نمايد.