مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر ژاپن: مرجعیّت و حوزه علمیه عامل حفظ مفاهیم انسانی و اخلاقی میان مردم است

مرجع عالیقدر حاج سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار سفیر ژاپن:  مرجعیّت و حوزه علمیه عامل حفظ مفاهیم انسانی و اخلاقی میان مردم است
۱۳۹۸/۰۲/۰۸

معظم له در این دیدار "نافومی هاشیموتو" سفیر جدید ژاپن در عراق بر اهمیت تحکیم مفاهیم دینی صحیح در جوامع برای جلوگیری از فروپاشی اخلاقی آن تاکید کردند.

ایشان همچنین به نقش مرجعیت دینی و حوزه علمیه در حفظ و تحکیم مفاهیم دینی، انسانی و اخلاقی صحیح میان مردم و حفظ شخصیت آن پرداختند و گفتند: مردم با آراستگی به ارزش ها و اخلاق نیکو که برگرفته از احکام الهی در قرآن و سیره معصومین (ع) است، شخصیت خود را حفظ می کنند.

معظم له تاکید کردند: مردم با تمسک به این ارزش ها از ناموس، کشور و مقدسات دفاع می کنند، بدون اینکه سلاح و نیرو هایی به شمار دشمن داشته باشد و اگر این ارزش ها و اعتقادات نبود، این ملت نمی توانست بر بزرگترین توطئه ها پیروز شود و آن را شکست دهد.

معظم له در پایان بر ضرورت و اهمیت ارتباط میان جوامع انسانی مختلف تاکید کرد.

سفیر ژاپن نیز از این دیدار و از نقش مثبت مرجعیت دینی در جامعه ابراز خرسندی کرد.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

اگر بانك دويست دينار سود به يكهزار دينار مى گيرد و مكلف مى خواهد كه از ربا فرار كند لذا دوازده تا چك مى نويسد و قيمت هر چك صد دينار مى باشد سپس آن چكها را به بانك به هزار دينار مى فروشد آيا اين جايز است يا نه؟

در رها شدن از ربا اين كفايت نمى كند، آرى اگر بانك دولتى باشد ممكن است كه از آن قرض بگيرى نه به قصد سود دادن و بر آن حكم مجهول المالك را جارى كنى و دادن سود به لحاظ اينكه جريمه و ماليات است كه از او ظالمانه گرفته مى شود پرداخت نمايد.

اگر كسى غذايى و يا نوشيدنى در يكى از فروشگاههاى غذا و نوشيدنى بخورد و با بنوشد و اين غذا و يا نوشيدنى به لحاظ سمّى بودنش و يا به لحاظ آلوده بودن ظرفها آن را مسموم كند و بميرد، آيا اين از صنف قتل عمد است و يا قتل خطا است؟ و آيا شخص وفات كننده ديه را مستحق مى باشد؟

اگر در رعايت اصول بهداشتى تفريط كند آن وقت در حكم قتل خطا است، و اگر تفريط نكند ديه ندارد و معيار در تفريط اين است كه تفريط كننده احتمال بيشترى بدهد ( توقع داشته باشد ) كه به جهت اين كارش ضررى عايد مى شود، نه اينكه در كارش كوتاه بيايد به لحاظ اينكه در وظيفه اش كه رعايت بهداشت و نظافت و پاكى است سهل انگارى نمايد. همانطورى كه اگر صاحب غذاخورى تفريط نمايد ( مقصر باشد ) و كارمندى كه طعام مى دهد هم تفريط نمايد ديه بر كارمندى كه مباشر است تعلق مى گيرد چون آن طعام را داده است بلى اگر آورنده غذا تفريط كننده بواسطه ندانستنش نباشد و صاحب غذاخورى تفريط كننده باشد ديه به صاحب غذاخورى تعلق مى گيرد.

ولايت (دوستى) واجب ميان مؤمنين چيست؟

ولايت امر ارتكازى عرفى است، و واجب از آن ميان مؤمنين به نحوى از دوستى به لحاظ هم كيش بودن و برادر دينى بودن بر مى گردد و دين ارتباط ميان مؤمنين ايجاد مى كند.