پيام تسليت حجت الاسلام والمسلمین صادقی رشاد ـ رئیس شورای عالی حوزه های علمیه تهران

پيام تسليت حجت الاسلام والمسلمین صادقی رشاد ـ رئیس شورای عالی حوزه های علمیه تهران
۱۴۰۰/۰۸/۰۱

انا لله و انا الیه راجعون
خبر رحلت مرجع عالی‌شان شیعه، حضرت آیت الله سید محمدسعید حکیم (قدّس الله نفسه الزکیه) مایه‌ی تاسف و تاثر شد.

وجود ذی‌جود او که از اسباط مرجع بزرگ شیعه آیت الله العظمی سیدمحسن حکیم (قدّه) و فقهای برجسته‌ی عصر ما بود، منشا خدمات منور و ماندگاری در زمینه‌ی تبیین و ترویج تعالیم حیات‌بخش وحیانی و میراث معرفتی و معنوی اهل بیت وحی (سلام الله علیهم اجمعین) بود.

شاگردان فروان تربیت یافته در محضر او، و آثار فقهی و اصولی و آراء نوآورانه‌ی وی در عرصه‌ی فقه و اصول، میراث ماندگار آن راحل رستگار بشمار است که نسلهای آینده طی قرون از این مواریث گرانبها بهره خواهند برد.

اینجانب از سوی خود و ارکان حوزه‌ی عریق و عظیم تهران، این فاجعه‌ی مولمه را به رهبر معظم انقلاب اسلامی (دام ظله) و دیگر مراجع عظام (دامت برکاتهم) و مریدان و مقلدان این مرجع مجاهد تسلیت عرض کرده، از بارگاه بلند باری برای آن مرحوم مغفرت و علو مرتبت مسالت می‌کنم، و برای بازماندگان سوگوار خاصه فرزند فاضل و برومندش حضرت حجت الاسلام و المسلمین سید ریاض حکیم، صبر و اجر مسئلت دارم.

حشره الله مع اجداده الطاهرین و اسکنه فسیح جنانه.
علی اکبر رشاد
۱۳/۶/۱۴۰۰، مطابق بیست و ششم محرم ۱۴۴۳

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

سئوال كننده زن علويّه است، خواستار نصيحتى از محضر مقدستان هست كه پيشنهاد نصيحتى بنمائيد كه رفتارش مناسب باشد، و براى شما توفيق خواستار است و ذخيره براى اسلام و مسلمين بودن شما را آرزومند است؟

نصيحت ما براى آن ترسيدن از خداى متعال، و آشنا شدن به احكام دينيش و پرهيز نمودن از هواى نفس امر كننده به بدى و از وسوسه هاى شيطان رانده شده مى باشد و خداوند توفيق دهنده و كمك كننده است.

كسى كه در ايام تعطيلات به منطقه اى كه كار مى كند مى رود وظيفه آن نسبت به نماز و روزه اش چيست، و آيا فرقى ميان جائى كه محل نشيمن آن و ميان جائى كه فقط محل شغلش مى باشد هست يا نه؟

اگر محل شغلش جائى باشد كه مقرّ نشيمن او است نماز را در آنجا تمام مى خواند و روزه را مى گيرد اگر در ايام تعطيلات كوتاه بدانجا برود، و اما اگر تعطيلات او طولانى باشد احتياط آنست كه ميان قصر و اتمام روزه و قضاى آن جمع نمايد، ولى اگر محل سكونتش نباشد بلكه كارش در آنجاست كه بر مى گردد به نزد اهل و عيالش وظيفه اى آن افطار و قصر كردن است اگر تنها ايام تعطيلات به آنجا مى رود.