احتياط وجوبى اين است كه به بستن رحم كه باعث نازائى حتّى در آينده مى شود اقدام ننمايند، و فرمانبردارى از شوهر در اين خصوص واجب نيست در صورتى كه امر نمايد، و اگر چنين كارى كرد غير از استغفار و توبه چيزى بر او نيست و امّا لولب آن جايز است در صورتى كه ندانيم آن نطفه را مى كشد ولى چون آن باعث كشف عورت و دست زدن آن از طرف خانم دكتر مى باشد لذا اقدام كردن به آن جايز نيست مگر اينكه به نبودن حمل هم مضطر باشد، و چاره منحصر به آن باشد كه در آن وقت جايز مى باشد.
عادت ياد شده از عادتهائى است كه از اجتماعات مادّى و كافر بسوى ما آمده است، پس سزاوار است كه مؤمنين از آن اعراض نمايند و آن را ترك كنند، و آن را با زنده كردن مناسبتهاى دينى كه در طول سال مى باشد همانند سالروز ولادت پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) و ميلادهاى امامان (عليهم السلام) و عيد غدير و همانند آن عوض نمايند، زيرا كه در زنده كردن آنها زنده كردن ايمان و دين است، در عين اينكه در آن خوشحالى و راحتى و اجتماع مؤمنين و معارفه ميان آنها مى باشد، و در اين نحو شخصيّت و هويّت و كيان ما زنده مى شود و از ضايع شدن و متروك شدن محفوظ مى گردد.
بلى جايز است اگر منظور صاحب نوار بخواهد كه در آن حال و به صورت هيئت حرامش نگه دارد، امّا اگر در مقام پاك كردن باشد آنوقت جايز نيست كه به او مزاحمت نموده و بدون اجازه او پاك كرد.