برای از بین بردن تنش ها در جهان، بایستی دولت های کشورها ارتباط، همکاری ودوستی متقابل بین مردم ایجاد کنند

برای از بین بردن تنش ها در جهان، بایستی دولت های کشورها  ارتباط، همکاری ودوستی متقابل بین مردم ایجاد کنند
۱۳۹۷/۱۰/۰۱

مرجع عالیقدر جهان تشیع سید محمدسعید حکیم (مدظله) در دیدار با سفیر هند اقای (براديب سينغ راج بوروهيث)، از دولت های کشورهای جهان خواست تا ارتباطات، همکاری و دوستی متقابل بین مردم را افزایش دهند، تا برای از بین بردن تنش و اضطراب در جهان که به دلیل درگیری های سیاسی حاصل شده وتنها بر ملتهای ضعیف  تاثیر می گذارد، عمل نمایند
ایشان با اشاره به نقش مهمی که  مرجعیت دینی در شهر نجف اشرف ادا می کند، توضیح دادند: که مرجعیت به پیروان اهل بیت (علیهم السلام) ، همکاری، برقراری ارتباط صلح آمیز ومحبت، حتی با مخالفان عقیدتی انها توصیه نمودند ، واین همان شیوه ای که پیشوایان معصوم شیعیان  که در1400 سال پیش آن را انجام داده اند، دنبال می کنند.
ایشان به وصیت أمیر المؤمنین (علیه السلام) به مالک اشتر هنگامیکه اورا والی مصر برگزید، یاداور شد، که در آن آمده : (مهربانى به رعيت و دوست داشتن آنها و لطف در حق ايشان را شعار دل خود ساز، چونان حيوانى درنده مباش كه خوردنشان را غنيمت شمارى، زيرا آنان دو گروهند يا همكيشان تو هستند يا همانندان تو در آفرينش).
از سوی دیگر سفیر هند اقای (براديب سينغ راج بوروهيث) ضمن تقدیر و تشکر وخرسندی از این دیدار، از توجیهات وتوصیه های معظم له که مورد توجه دولت ایشان می باشد، سپاسگزاری کرد.
ایشان همچنین به نقش مثبت مرجعیت  در شهر نجف اشرف که محل بحث جامعه جهانی است، اشاره نمود.

كلامى از نور

پيامبر خدا صلى‏‌الله‌‏عليه‌‏و‏آله: خدا بركت دهد به آن كس كه آسان مى‏‌فروشد، آسان مى‏‌خرَد، آسان قرض مى‌‏دهد و آسان مطالبه مى‌‏كند.

استفتائات روز

پسر بچّه يا دختر بچّه وقتى كه در حضانت و نگهدارى مادرش بطور كامل باشد اگر مادر مسافرت طولانى نمايد حق حضانت او در حال مسافرت به جدّه (مادر مادر) و يا به ديگرى منتقل مى شود و تا چه حدّى از سنّ دختر و پسر حق حضانت ادامه پيدا مى كند و آيا پدر سزاوارتر است به حضانت آنها از مادر و جدّه به هنگامى كه براى كودك مربّيه آماده كند، و آيا حضانت او در صورت مسلمان نبودن تربيت دهنده با احتمال اينكه تربيت او در ببار آمدن كودك اثر بگذارد و آن را از دين اسلام خارج نمايد باز هم نفوذ دارد؟

حق حضانت (نگهدارى) حق مادر است تا پايان مدت شيردهى، و هنگاميكه كودك از شير باز شد حق به پدر منتقل مى شود و به جدّه و غير آن انتقال نمى يابد و همچنين اگر مادر فرزندش را ترك نمايد و مسافرت كند باز هم به پدر منتقل مى شود آرى براى پدر ملاحظه مصلحت كودك لازم است، و بايستى براى آن نگهدارى و حضانت را بطورى آماده كند كه به بدن و دين كودك ضرر نرساند، ولى اين باعث نمى شود كه حضانت به ديگرى منتقل شود، به طورى كه بر ديگرى حق باشد.

اميدواريم كه براى ما مصداق مجنون (ديوانه) را بيان فرمائيد زيرا كه برخى از ديوانه ها بعض چيزها را مى فهمند و بعضى را نمى فهمند، و يا اينكه روشنتر بگوئيم بعضى تصرفاتش موافق با كار صاحبان عقل است و برخى موافق نيست و آنكه براى بعضى از اهل علم پيش آمد مى كند اينست كه مرد ديوانه و يا زن ديوانه را كه حالات ذكر شده را دارند مى آورند، آيا ازدواج نمودن آنان صحيح است اگر مختصرى معناى ازدواج و مقصود از آن را بفهمند؟ و آيا ولايت پدر و يا پدر پدر كافى است و يا اينكه فقيه و يا وكيلش در امور حسبيّه هم بايستى اجازه دهند؟ و در صورتى كه پدر نداشته باشند از كدامين شخص وكالت گرفته مى شود، و اگر كمى مى فهمد كه اين عالم آمده است تا او را ازدواج نمايد آيا گرفتن وكالت از آنها با ياد دادن عالم و گفتن آنكه عالم مى گويد كفايت مى كند، و طبيعى هست كه عالم هم احراز نمى كند كه ديوانه معناى وكالت را دانست يا نه، و نسبت به دو تا ديوانه كه هيچ چيز را نمى فهمند چگونه عقد به آنها جارى مى شود؟

معيار در بار شدن احكام ديوانگى از آنها قصد كردن به آن طورى كه در نزد صاحبان عقل معتبر است محقق نمى شود، و اين امر نسبت به كارها متفاوت است، بلى لازم است كه درك كردن او چيزى را بايستى آنچه را كه صلاح او هست و يا صلاح او نيست را درك نمايد و بفهمد، پس اگر معناى ازدواج را مى فهمد ولى اختيار كردن او و يا اختيار نكردنش آن را وابسته بر ملاحظه مصلحتش به طورى كه صاحبان عقل مى نمايند نباشد آنوقت به عمل او اعتبارى نيست، بلكه لازم است به ولىّ او كه پدر و پدر پدرش مراجعه نمود اگر ديوانگى آن از دوران كودكيش باشد احتياط وجوبى اينست كه ولايت ميان حاكم شرعى و ولىّ عرفى آن كه در نسب به او نزديكتر است مشترك مى باشد، و در اين وقت اگر ولىّ درك كرد كه او احتياج به ازدواج دارد مى تواند خودش اجراء صيغه ازدواج بنمايد، و مى تواند به اجراء صيغه خود ديوانه و يا وكيل آن اگر چنانچه معناى انشاء ازدواج و وكيل كردن را مى داند كفايت كند.

براى زكات سهم هائى هست كه كتاب خدا و سنّت پيامبرش حضرت محمّد (صلى الله عليه وآله وسلم) و اهل بيت اطهارش (عليهم السلام) معين شده است: الف ـ آيا چه كسى تعيين سهم ها را مى كند اگر شخص غافل از معين شدن سهم ها باشد و فقط بطور اجمال مى داند كه زكات را به فقير بايد داد آيا برى او معين مى شود كه بدين نحو عمل نمايد؟ ب: و اگر آن را به شخص مورد اطمينان بدهد و بگويد كه در آن هر طور خواستى تصرف كن و يا تنها بگويد كه آن را به فقراء بده آيا به وكيل جايز است كه آن را به سهمها تقسيم نمايد. ج: و اگر زكات را به وكيل حاكم شرعى بدهد و بگويد كه به فلان سهم بده آيا وكيل به جهت رعايت برخى از مصالح به غير از آنكه تعيين كرده است مى تواند بدهد يا نه؟

الف: اين نحو بر او معين نمى شود ولى اگر زكات را به فقير بدهد كفايت مى كند. ب : بلى اگر بگويد كه در آن تصرف كن هر جور كه خواستى وكيل حق دارد تقسيم به سهمها نمايد مگر بعضى از سهمها را كه او را ولايت بر نصب و دفع آن ندارد مانند سهم جمع كنندگان زكات كه نمى تواند به آنها بدهد و اگر گفته باشد كه به فقراء بده لازم است كه به فقراء بدهد و نمى تواند تقسيم كند. ج : جايز نيست.

آرشیو اخبار